“ล้านเตี๋ยวหมู” กับ “ล้านความภูมิใจ” ของ น้องเกศ เด็กดีศรีกากีแก้ว แห่งสินรินทร์วิทยา
“ล้านเตี๋ยวหมู” กับ “ล้านความภูมิใจ” ของ น้องเกศ เด็กดีศรีกากีแก้ว แห่งสินรินทร์วิทยา : บทเรียนชีวิตนอกตำราที่น่าค้นหาพอๆ กับรสชาติก๋วยเตี๋ยว
ในยุคสมัยที่ปลายนิ้วของผู้คนถูกพันธนาการไว้กับหน้าจอสีเหลี่ยม และโลกออนไลน์ดูเหมือนจะดึงดูดความสนใจของเยาวชนไปเสียหมด การได้เห็นภาพของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่วางมือถือลง แล้วหยิบจับอุปกรณ์ทำมาหากินด้วยความคล่องแคล่ว จึงเป็นภาพที่งดงามและชวนให้หัวใจพองโตอย่างน่าประหลาด
วันนี้ Surin108 ขอพาคุณผู้อ่านเดินทางออกนอกตัวเมืองสุรินทร์ มุ่งหน้าสู่อำเภอเขวาสินรินทร์ ดินแดนหัตถกรรมเครื่องเงินและผ้าไหมอันเลื่องชื่อ เพื่อไปสัมผัสกับเรื่องราวดีๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ชายคาเล็กกะทัดรัด ฝั่งตรงข้ามกับ “ศูนย์บริการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานราก อำเภอเขวาสินรินทร์”
กลิ่นหอมกรุ่น…กับความอบอุ่นของ “ล้านเตี๋ยวหมู”
ท่ามกลางบรรยากาศโปร่งสบาย ลมพัดเอื่อยๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ กลิ่นหอมของน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวที่เคี่ยวจนได้ที่ลอยมาเตะจมูกเชื้อเชิญผู้คนที่สัญจรไปมา ภายใต้ป้ายร้านชื่อสะดุดตาว่า “ล้านเตี๋ยวหมู” ซึ่งเป็นการเล่นคำที่ชาญฉลาด สื่อความหมายถึงความมั่งคั่งทางความสุขและความอร่อย
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตายิ่งกว่าควันโขมงจากหม้อก๋วยเตี๋ยว คือภาพของหญิงสาววัยรุ่นหน้าตาสดใส เจ้าของมือน้อยๆ เรียวสวยที่กำลังสาละวนอยู่หน้าเตา มือหนึ่งจับกระบวย อีกมือหนึ่งลวกเส้นด้วยท่วงท่าที่ทะมัดทะแมงและมั่นใจ ราวกับวาทยกรที่กำลังควบคุมวงดนตรี แต่เปลี่ยนจากเครื่องดนตรีเป็นตะเกียบและชามตราไก่
เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาพร้อมรอยยิ้มที่สดใสประดุจดอกไม้ยามเช้าที่ต้องแสงตะวัน ก่อนจะเอ่ยทักทายลูกค้าด้วยน้ำเสียงไพเราะ “รับอะไรดีคะ?”
เธอคือ น.ส.เกศรินทร์ ชิณวงค์ หรือ “น้องเกศ” เยาวชนคนเก่ง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จาก โรงเรียนสินรินทร์วิทยา อ.เขวาสินรินทร์ เด็กสาวผู้เลือกที่จะใช้ “วันว่าง” ให้กลายเป็น “วันสร้าง” ทั้งสร้างรายได้และสร้างความภูมิใจให้กับครอบครัว
จากห้องเรียน สู่ห้องครัว : วิชาชีวิตที่ไม่มีในตำรา
“หนูอยู่ ม.5 แล้วค่ะ” น้องเกศบอกเล่าขณะที่มือยังคงง่วนอยู่กับการปรุงก๋วยเตี๋ยวต้มยำรสเด็ด ในขณะที่เพื่อนวัยเดียวกันหลายคนอาจจะกำลังใช้เวลาวันหยุดไปกับการเที่ยวเตร่ หรือพักผ่อนอยู่หน้าจอโทรศัพท์ แต่สำหรับน้องเกศ การได้มาช่วยคุณแม่และคุณยายขายของ คือความสุขและความรับผิดชอบที่เธอเต็มใจทำ
แม่ของน้องเกศเล่าให้เราฟังด้วยแววตาที่เป็นประกายแห่งความภูมิใจว่า “จริงๆ เขาก็เหมือนวัยรุ่นทั่วไปแหละ มีติดมือถือบ้าง เล่นโซเชียลบ้างตามประสา แต่สิ่งที่แม่ดีใจคือ เขารู้จักแบ่งเวลา พอถึงเวลาต้องช่วย เขาก็วางทุกอย่างแล้วมาช่วยทันที ไม่ต้องให้บ่น ให้ด่า”
ที่ร้าน “ล้านเตี๋ยวหมู” แห่งนี้ ไม่ได้มีดีแค่ชื่อ แต่มีเมนูหลากหลายที่สะท้อนถึงความใส่ใจ ทั้งก๋วยเตี๋ยวน้ำใสรสเชงๆ ก๋วยเตี๋ยวน้ำตกรสเข้มข้น ต้มยำรสจัดจ้าน ไปจนถึงเมนูข้าวที่ให้อิ่มท้องในราคาสบายกระเป๋า อย่างเกาเหลาข้าวเปล่า ผัดกะเพราหอมๆ หรือราดหน้ายอดผัก สนนราคาที่เป็นมิตรกับกระเป๋าตังค์ชาวบ้าน ในยุคที่เศรษฐกิจอาจจะไม่ค่อยเป็นใจนัก
“หนูทำได้หลายอย่างค่ะ ขายช่วยแม่กับยายมาตลอด” น้องเกศเล่าอย่างถ่อมตัว แต่ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือหลักฐานชั้นดี สองมือที่หยิบจับวัตถุดิบ การกะปริมาณเครื่องปรุง การจัดวางลงชาม และการเสิร์ฟถึงโต๊ะลูกค้า ทุกอย่างดูลื่นไหลและเป็นมืออาชีพ จนใครที่ได้เห็นต่างก็ต้องเอ่ยปากชม
สิ่งที่น่าชื่นชมที่สุด ไม่ใช่แค่ความเก่งในการทำอาหาร แต่คือ “ทัศนคติ” น้องเกศไม่มีท่าทีของความกระดากอายที่ต้องมาเป็นแม่ค้าหน้าเตา เธอกลับยืดอกด้วยความภูมิใจที่สามารถหาเงินได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง เป็นรายได้เสริมระหว่างเรียนที่ช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัวได้จริง
ผลผลิตงาม…เพราะดินดีและคนปลูกใส่ใจ
เมื่อถามไถ่ถึงเรื่องการเรียน คุณแม่รีบเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เรื่องเรียนเขาไม่ทิ้งนะ เกรดเฉลี่ยสามกว่าตลอด อยู่ในระดับดีทีเดียว” ทำเอาน้องเกศยิ้มเขินจนแก้มแดงระเรื่อเมื่อแม่เอ่ยชมต่อหน้าคนอื่น
ความเก่งและความดีของน้องเกศ ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะโชคช่วย แต่เกิดจากการบ่มเพาะของ “ครอบครัว” ที่อบอุ่น และ “สถาบันการศึกษา” ที่ใส่ใจ น้องเกศพูดถึงโรงเรียนของเธอด้วยความรัก เธอเล่าว่าโชคดีที่มีครูที่ดีคอยดูแลเอาใจใส่ โดยเฉพาะ คุณครูศุภวัฒน์ สายชนะ และ คุณครูพสิน อินทร์สูบ ครูประจำชั้นที่เป็นเหมือนพ่อแม่คนที่สอง
และที่ขาดไม่ได้ คือวิสัยทัศน์ของผู้นำสถานศึกษาอย่าง ท่านผู้อำนวยการคมกฤษ ยินดี ผู้อำนวยการโรงเรียนสินรินทร์วิทยา ผู้ซึ่งไม่ได้มุ่งเน้นแค่ความเป็นเลิศทางวิชาการ แต่ยังเปิดกว้างทางวิสัยทัศน์ “เปิดโลกการเรียนรู้ในทุกมิติ” ให้นักเรียนได้รู้จักการใช้ชีวิต ได้เรียนรู้ทักษะอาชีพ และสนับสนุนให้เด็กกล้าคิด กล้าทำ กล้าแสดงออก
โรงเรียนสินรินทร์วิทยา จึงเปรียบเสมือนแปลงเพาะปลูกขนาดใหญ่ ที่ไม่ได้ผลิตแค่ “นักเรียนที่เก่งหนังสือ” แต่กำลังผลิต “มนุษย์ที่สมบูรณ์” ออกสู่สังคม อย่างที่น้องเกศได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วในวันนี้
ความฝัน “แม่พิมพ์” ในอนาคต
เมื่อถามถึงความฝันในอนาคต หลังจบจากรั้วสินรินทร์วิทยา แววตาของน้องเกศฉายแววมุ่งมั่นขึ้นมาทันที “หนูอยากไปสอบเรียนครูค่ะ”
คำตอบนั้นสั้น กระชับ แต่หนักแน่น ภาพของเด็กสาวที่กำลังปรุงก๋วยเตี๋ยวอย่างพิถีพิถันในวันนี้ ทำให้เรามองเห็นภาพซ้อนทับของ “คุณครูเกศรินทร์” ในอนาคต เพราะอาชีพครู ต้องใช้ทั้งความอดทน ความเสียสละ ความใส่ใจในรายละเอียด และจิตวิญญาณของการเป็นผู้ให้ ซึ่งคุณสมบัติทั้งหมดนี้ น้องเกศได้ฝึกฝนมันอยู่ทุกวันหน้าเตาก๋วยเตี๋ยวแห่งนี้
การรู้จักบริการคนอื่น การมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ และการรู้จักคุณค่าของเงิน คือบทเรียนล้ำค่าที่ไม่มีสอนในมหาวิทยาลัยครูแห่งไหน แต่เธอได้เรียนรู้มันแล้วผ่าน “มหาวิทยาลัยชีวิต” ที่ร้านล้านเตี๋ยวหมู
บทส่งท้าย : ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม กับความงามของหัวใจ
รสชาติก๋วยเตี๋ยวฝีมือน้องเกศ อร่อย กลมกล่อม ไม่แพ้ร้านดังร้านไหน แต่สิ่งที่ทำให้ก๋วยเตี๋ยวชามนี้ “พิเศษ” กว่าที่อื่น คือ “เครื่องปรุง” ที่มองไม่เห็น มันปรุงด้วยความกตัญญู ปรุงด้วยความขยัน และปรุงด้วยหัวใจของเด็กสาวที่ไม่ยอมปล่อยให้เวลาว่างสูญเปล่า
น้องเกศรินทร์ ชิณวงค์ คือตัวอย่างที่จับต้องได้ของคำว่า “เด็กดีศรีสุรินทร์” เธอทำให้เราเห็นว่า การเป็นเด็กดี ไม่จำเป็นต้องทำวีรกรรมกู้โลกที่ไหน แค่รู้จักหน้าที่ ช่วยเหลือพ่อแม่ ทำมาหากินสุจริต และตั้งใจเรียน แค่นี้เธอก็คือ “ฮีโร่” ในสายตาของผู้เป็นแม่ และเป็นความภูมิใจของชาวเขวาสินรินทร์แล้ว
สำหรับใครที่ผ่านไปแถวอำเภอเขวาสินรินทร์ อย่าลืมแวะไปอุดหนุน “ร้านล้านเตี๋ยวหมู” ตรงข้ามศูนย์บริการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานรากฯ ไปชิมก๋วยเตี๋ยวรสเด็ด ไปให้กำลังใจคุณยาย คุณแม่ และไปดูรอยยิ้มของ “น้องเกศ” ด้วยตาตัวเอง
แล้วคุณจะพบว่า… อนาคตของชาติที่น่าฝากความหวังไว้นั้น หน้าตาเป็นอย่างไร.
#เด็กดีเมืองสุรินทร์ #ล้านเตี๋ยวหมู #เขวาสินรินทร์ #สินรินทร์วิทยา #Surin108 #เรื่องราวดีๆที่อยากบอกต่อ
Share this content:
เกี่ยวกับผู้เขียน
