พวกเขาเลือกสละ “วันพรุ่งนี้” ของตนเอง… เพื่อรักษา “วันนี้” ให้พวกเราทุกคน ๓ กุมภาพันธ์ : วันทหารผ่านศึก
ในเช้าวันนี้ หากคุณเดินผ่านใครสักคนที่กลัดดอกไม้สีแดงสดไว้ที่หน้าอกเสื้อ… ขอให้รู้ว่านั่นไม่ใช่เครื่องประดับเพื่อความสวยงาม แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งเลือดเนื้อและจิตวิญญาณของผู้กล้า ที่ยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้ประเทศไทยยังคงเป็น “ไท” มาจนถึงทุกวันนี้
“ทหารผ่านศึก”… คำคำนี้มีความหมายมากกว่าแค่คนถือปืนไปรบ แต่มันหมายถึงมนุษย์คนหนึ่ง ที่ในวันที่ก้าวเท้าออกจากบ้านไปสู่สนามรบ พวกเขาไม่มีทางรู้เลยว่า “พรุ่งนี้” ของเขาจะยังมีอยู่ไหม? จะได้กลับมากอดคนที่รักอีกหรือไม่? แต่พวกเขาก็ยังเลือกที่จะไป… ไปเพื่อแลกกับความสุขสบายของคนรุ่นหลังอย่างพวกเรา
จาก “ทัพพายัพ” สู่วันแห่งเกียรติยศ ย้อนกลับไปหลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ (สงครามมหาเอเชียบูรพา) สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. ๒๔๘๘ บทเรียนที่น่าเจ็บปวดที่สุดบทหนึ่งคือชะตากรรมของ “กองทัพพายัพ” ที่เคยถูกส่งไปรบไกลถึงรัฐฉานและเชียงตุง เมื่อหน่วยถูกยุบ ทหารกล้าเหล่านั้นต้องเดินเท้ากลับบ้านอย่างยากลำบาก ไร้การดูแลเยียวยา หลายคนกลับมาพร้อมร่างกายที่พิการ บาดเจ็บ และไร้อาชีพรองรับ
ความเจ็บปวดนั้นนำมาสู่การตระหนักรู้ของรัฐบาล จนกระทั่งในวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๑ จึงได้มีการก่อตั้ง “องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก” (อผศ.) ขึ้น เพื่อเป็นหลักประกันว่า วีรชนผู้เสียสละเหล่านี้จะไม่ถูกทอดทิ้ง และเราจึงถือเอาวันนี้เป็นวันแห่งการรำลึกถึงพวกท่านสืบมา
“ดอกป๊อปปี้” : สีแดงแห่งเลือด และสันติภาพ ดอกไม้สีแดงนี้ มีตำนานมาจาก “สมรภูมิแฟลนเดอร์ส” ในสงครามโลกครั้งที่ ๑ ทุ่งสังหารที่ทหารล้มตายเกลื่อนกลาด แต่กลับมีดอกป๊อปปี้สีแดงสดเบ่งบานขึ้นมาอย่างงดงาม …สีแดง จึงแทนเลือดของทหารที่หลั่งรินชโลมแผ่นดิน …ความสวยงาม จึงแทนสันติภาพและเสรีภาพ ที่แลกมาด้วยชีวิตของพวกเขา
แด่… “หัวใจ” ที่แหลกสลายของคนข้างหลัง วันนี้… นอกจากจะสดุดีทหารหาญแล้ว เราขอส่งกำลังใจไปถึง “ครอบครัวทหารผ่านศึก” พ่อแม่ที่ต้องเสียลูกชาย… ภรรยาที่ต้องกลายเป็นหม้าย… หรือลูกน้อยที่ต้องเติบโตมาโดยได้เห็นหน้าพ่อเพียงแค่ในรูปถ่าย รวมถึงครอบครัวที่ต้องดูแลทหารผ่านศึกผู้ทุพพลภาพ ท่านคือ “วีรชนเงา” ที่ต้องแบกรับความเจ็บปวดและเสียสละไม่แพ้กัน
อย่าให้รถติด… บังมิดความดี สุดท้ายนี้ มีเรื่องเล็กๆ ที่อยากฝากถึงคนไทยด้วยกัน ในอดีตเคยมีดราม่าเรื่อง “รถติด” เพราะขบวนสวนสนามหรือพิธีในวันทหารผ่านศึก… อยากขอวอนสักนิดครับ… “ปีหนึ่งมีเพียงวันเดียว” กว่าที่เราจะได้ขับรถแอร์เย็นๆ บนถนนที่ปลอดภัยอย่างทุกวันนี้ ก็เพราะไม่ใช่หรือที่พี่น้องทหารเหล่านี้ยอมนอนกลางดินกินกลางทราย ยอมเอาตัวเข้าแลกกระสุนเพื่อปกป้องความมั่นคงของชาติไว้
หากวันนี้การจราจรแถวอนุสาวรีย์ชัยฯ จะติดขัดบ้าง ขอให้ถือเสียว่าเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้ชะลอรถ เพื่อส่งใจระลึกถึงและขอบคุณพวกเขา หากเลี่ยงเส้นทางได้ก็จะเป็นการดี แต่หากเลี่ยงไม่ได้ ขออย่าได้หงุดหงิดใจเลยครับ
บทส่งท้าย แด่ทหารผ่านศึกทุกท่าน… ไม่ว่าท่านจะอยู่ที่ไหน หรือสถิตอยู่ ณ สรวงสวรรค์ชั้นใด พวกท่านได้สละแล้วซึ่ง แขน ขา ดวงตา และชีวิต… เราขอสัญญาว่าจะรักษา “ชาติไทย” ที่ท่านหวงแหนนี้ ให้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคงด้วยความสามัคคี เพื่อไม่ให้เลือดเนื้อของท่านต้องสูญเปล่า
ขอบคุณที่ทำให้พวกเรามี “วันนี้” ครับ
บทความโดย : Surin108 (ขอบพระคุณเจ้าของภาพประกอบทุกท่าน ที่ร่วมถ่ายทอดเรื่องราววีรชนผ่านภาพถ่ายนี้ครับ) #วันทหารผ่านศึก #3กุมภาพันธ์ #ดอกป๊อปปี้ #วีรชนผู้เสียสละ #องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก #Surin108 #รั้วของชาติ
Share this content:
เกี่ยวกับผู้เขียน
